اينها مىرساند ، چنانچه از شأن أو زيادتر نباشد وزيادة روى هم نكرده ، خمس ندارد . ( مسأله 1717 ) : مالي را كه شخص به مصرف نذر وكفاره مىرساند ، جزء مخارج ساليانه است ، ونيز مالي را كه به كسى مىبخشد يا جايزه مىدهد چنانچه در راه حرام ونيز بيش از شأن أو نباشد ، از مخارج ساليانه حساب مىشود . ( مسأله 1718 ) : كسى كه نمىتواند جهيزيه دختر را يك جا تهيه كند ، چنانچه در بين سال از منافع آن سال جهيزيه اى بخرد وبيش از شأنش نباشد لازم نيست خمس آن را بدهد . ( مسأله 1719 ) : مالي را كه خرج سفر حج وزيارتهاى ديگر مىكند از مخارج سالى حساب مىشود كه در آن سال خرج كرده ، واگر سفر أو تا مقدارى از سال آينده طول بكشد ، آنچه در سال آينده خرج مىكند لازم نيست خمس آن را بدهد . ( مسأله 1720 ) : كسى كه از كسب وتجارت فائده اى برده ، اگر مال ديگرى هم دارد كه خمس آن واجب نيست ، مىتواند مخارج سالش را تنها از فائده كسبش حساب كند . ( مسأله 1721 ) : آذوقه اى كه براي مصرف سالش از منافع كسبش خريده ، وپايان سال زياد مىآيد بايد خمس آن را بدهد ، واگر بخواهد قيمت آن را بدهد ، چنانچه قيمتش از هنگام خريدن افزايش يافته ، بايد قيمت پايان سال را حساب كند . ( مسأله 1722 ) : اگر از منفعت كسب پيش از پرداخت خمس اثاثيه اى براي منزل بخرد ، چنانچه بعدا از آن بي نياز شود وزائد بر مخارج سال باشد وديگر به آن محتاج نگردد بايد خمس آن را بدهد . وهم چنين است زيور آلات زنانه ، چنانچه صورتي كه وقت زينت كردن زن با آنها گذشته باشد وديگر به كار نبرد وزائد بر مؤنه باشد . ( مسأله 1723 ) : اگر در يك سال منفعتى نبرد نمىتواند مخارج آن سال را از